Een enthousiast verhaal op de duofiets. Blijdschap om de schapen onderweg. Een knuffel tijdens het puzzelen. Sinds Annelies vrijwilligerswerk doet bij Samen1 van Ons Tweede Thuis, merkt ze hoeveel kleine momenten kunnen betekenen. Voor de mensen die ze begeleidt, maar ook voor haarzelf.
Tijd voor iets wat voldoening geeft
Na 47 jaar als fysiotherapeut stopte Annelies met werken. Ze had genoeg om van te genieten: golfen, tennissen, zwemmen, wandelen en reizen. Toch bleef het idee om vrijwilligerswerk te doen in haar hoofd zitten. Ze wilde graag iets voor mensen betekenen. Na anderhalf jaar merkte ze dat een extra ochtend golfen haar niet meer zoveel bracht. Ze zocht iets anders. Via iemand in het zwembad hoorde ze over Ons Tweede Thuis. Tijdens de kennismaking vertelde Annelies over haar liefde voor bewegen en puzzelen. Daar bleek een passende plek voor te zijn, bij mensen met een verstandelijke beperking.
Op de duofiets wordt de wereld weer groter
Op woensdag fietst Annelies een uurtje met een cliënt op de elektrische duofiets. Samen rijden ze bijvoorbeeld richting De Kwakel of Kudelstaart. Onderweg is er tijd om te praten en rond te kijken. Voor haar fietsmaatje zit het plezier vooral in de dieren die ze tegenkomen.
“Ik vind het zo leuk dat ik weer beesten buiten zie.”
Ook met een slechtziende deelnemer ging Annelies onlangs fietsen. Haar passagier praatte onderweg volop en werd blij van de koeien en schapen. Met haar wandelt Annelies ook. Alleen naar buiten gaan durft deze deelnemer niet goed. Samen lukt dat wel. Annelies vertelt waar verkeer aankomt of de stoep afloopt. Zo maakt haar gezelschap iets eenvoudigs mogelijk: naar buiten gaan en genieten van wat er onderweg te beleven is.
Bewegen, koffie en een luisterend oor
Op donderdag helpt Annelies bij de sportactiviteiten. Ze doet mee met de warming-up, moedigt deelnemers aan en raapt doorgeschoten ballen op. Is er iemand nodig om een team compleet te maken? Dan sluit ze aan. Daarna drinken ze samen koffie of thee.
Voor Annelies zijn ook die momenten waardevol. Ze stelt een vraag, luistert en merkt hoe de verhalen loskomen. Ze probeert iedereen aandacht te geven. Even aanschuiven bij een puzzel, een praatje maken of kijken waar iemand mee bezig is. Als ze binnenkomt, reageren de deelnemers enthousiast. Daar wordt ze zelf ook blij van.
Een oudere deelnemer met wie ze puzzelt, vroeg haar om een knuffel. Een klein gebaar dat Annelies bijbleef. Ze voelde hoeveel het de vrouw deed.
Helpen begint ook met ruimte geven
Als voormalig fysiotherapeut is Annelies gewend om mensen te begeleiden. Toch leerde ze hier meteen iets: helpen betekent soms dat je iets aan een ander overlaat. Toen ze de afwas wilde opruimen, vertelde de begeleiding dat de deelnemers ieder hun eigen taak hebben. Dat vond ze mooi. Iedereen draagt op zijn eigen manier bij.
“Ik neem de mensen zoals ze zijn.”
Het contact geeft haar vreugde. Samen bewegen, luisteren of puzzelen: ze merkt dat ze er graag is. Tegelijk blijft er ruimte voor haar eigen leven. Als ze op reis gaat, stemt ze haar afwezigheid af.
Ook bij het Taalhuis draait het om contact
Welk vrijwilligerswerk in Uithoorn past bij jou?
Annelies raadt twijfelaars aan om eens te komen kijken. Begin bij wat je zelf leuk vindt. Buiten zijn, sporten, creatief bezig zijn of rustig een gesprek voeren. Benieuwd waar jouw interesses van pas komen? Bekijk de vacaturebank voor vrijwilligerswerk voor mogelijkheden in Uithoorn. Of lees meer vrijwilligersverhalen van Uithoorn Doet!